فرایند برنامه ریزی کاربری زمین ، شبیه فرایند برنامه ریزی شهری است . زیرا هم از لحاظ نظری و هم از جنبه عملی هسته برنامه ریزی شهری محسوب میشود و در چارچوب آن انجام میپذیرد .
فرایند برنامه ریزی کاربری زمین شامل شش مرحله است:
مرحله اول : شناخت وضع موجود و تعیین اهداف و سیاستها
مرحله دوم : پیشبینی وضع آینده
مرحله سوم : بررسی مناطق و نواحی توسعهنایافته پیرامون شهر و مشخص کردن عوامل موثر در انتخاب زمین برای توسعه آینده شهر ؛ بر اساس استاندارهای پیشنهادی قابلقبول
مرحله چهارم : تحلیل امکانات و محدودیتها در جهت رسیدن به وضع مقدور
مرحله پنجم : تنظیم ابزارهای اجرایی طرح ( استاندارها ، ضوابط و مقررات در جهت احداث کاربریها )
طرح کاربری زمین مابین طرح جامع ( که جنبهای سیاستی دارد) و طرح زونینگ ( که جنبهای قانونی دارد ) قرارگرفته و بیشتر دارای جنبه فنی است . امروزه بسیاری از شهرسازان معتقدند که این سه باید در چارچوب یک طرح یگانه قرار گیرند .

بدون تردید هر برنامه ای برای موفقیت در مرحله اجرا باید ضمن شناخت دقیق و صحیح وضعیت موجود ، بر آیندهنگری واقع بینانه ای استوار باشد تا حصول اهداف مورد انتظار را تضمین کند . برای شناخت وضع موجود انجام مراحل زیر ضروری است :
مباحث آموزشی شهرسازی | کارشناسی ارشد شهرسازی | برنامه ریزی شهری | برنامه ریزی کاربری اراضی
انتشار مطلب فرایند برنامه ریزی کاربری زمین شهری با ذکر منبع بلامانع است.
برچسب:
نویسنده: مانی یوسفی